Көп адам ай сайын табыс тауып отырса да, ай соңында «ақша қайда кетті?» деген сұраққа жауап таба алмайды. Мәселе көбіне табыстың аздығында емес, ақшаға деген күнделікті қарым-қатынаста жатыр. Қаржыны басқаруда қайталана беретін ұсақ қателіктер уақыт өте үлкен қиындыққа айналады.
Ең кең таралған қателіктің бірі — ақшаны есептемеу. Кіріс пен шығын қағазға немесе қосымшаға жазылмаса, қаржы ағыны көзге көрінбейді. Ақша бар сияқты сезіледі, бірақ нақты қайда жұмсалып жатқаны белгісіз болады. Мұндай жағдайда жоспар құру да, үнемдеу де мүмкін емес.
Келесі мәселе — ұсақ шығындарды елемеу. Күн сайынғы кофе, жеткізу қызметі, қажет емес жазылымдар бір қарағанда аса маңызды емес көрінеді. Алайда дәл осы ұсақ төлемдер ай соңында айтарлықтай соманы «жеп» қояды. Көбіне адам үлкен сатып алудан емес, байқалмай кеткен ұсақ шығындардан ұтылады.
Үшінші қате — жоспарсыз жұмсау. Айлық түскен сәтте-ақ ірі сатып алулар жасау, ал қалған күндерді үнеммен өткізуге тырысу қаржылық теңгерімді бұзады. Ақша белгілі бір кезеңге емес, бүкіл айға бірдей бөлінбегенде тапшылық ерте басталады.
Тағы бір маңызды қате — қор жинамау. Күтпеген шығындар өмірде әрдайым болады: денсаулық, тұрмыстық жөндеу, жол шығыны. Ал алдын ала жиналған қаражат болмаса, мұндай жағдай қарызға немесе қаржылық күйзеліске әкеледі. Қор — байлық емес, қауіпсіздік.
Соңғы қате — мәселені тек табыстан көру. Көп жағдайда адам көбірек тапсам бәрі шешіледі деп ойлайды. Алайда табысы жоғары адамдардың өзі қаржыны басқармаса, дәл сол қиындықты бастан кешіреді. Ақшаның жетпеуі — ең алдымен әдет пен тәртіптің мәселесі.
Ақша өздігінен жоғалып кетпейді. Ол есепсіз, жоспарсыз және бақылаусыз кеткенде ғана жетпей қалады. Қаржылық жағдайды түзеу үлкен өзгерістерден емес, күнделікті ұсақ қадамдардан басталады.